EFSA' dan gıdalardaki alüminyum seviyeleri ile ilgili yeni bir çalışma

Alüminyum, hububat ve sebzeler gibi günlük gıdalarda çeşitli oranlarda bulunan, diyette önemli bir yere sahip önemli bir metaldir. Avrupa'da gıda güvenliği ile ilgili çalışan bilim adamları, tüm gıdalardan kaynaklı alüminyumun güvenilirliğini değerlendirmiş ve haftalık tolere edilebilir alım miktarlarını (TWI) hesaplamıştır. AFC Paneli uzmanları ise, Avrupa popülasyonunun büyük bir kısmında, hesaplanmış olan TWI değerlerini geçen miktarlarda alüminyum alındığını hesaplamıştır.
AFC Paneli, hayvanlarda alüminyum alımının sinir ve üreme sistemi üzerindeki olumsuz etkileri konusunda çalışmalar yapmaktadır. Genel popülasyon için alüminyuma maruz kalmanın en önemli kaynağı, diyet yoluyla olmaktadır. Gıdalardaki alüminyum oranları, doğal yollarla, alüminyum içeren gıda katkılarının kullanımı ile ya da tencere, tava ya da folyo gibi, gıdalarla temas eden materyaller kaynaklı olabilmektedir. Diyet ile alınan alüminyumun temel kaynakları; hububat ürünleri (ekmek, bisküvi ve pastacılık ürünleri gibi), sebzeler (ıspanak, mantar, turp ve marul gibi), içecekler (çay ve kakao gibi) ve bebek mamalarıdır. İçme suları ise alüminyuma maruz kalmalarda daha az öneme sahiptir. Bunların haricinde alüminyum içeren ürünlerin kullanımı ve eczacılık uygulamaları ile de maruz kalmalar söz konusu olabilmektedir.

Avrupa Komisyonu'ndan gelen rica ile AFC Paneli diyet ile alınan alüminyumun insan sağlığı üzerine olası tehlikeleri üzerine bir görüş yayınlamıştır ve AB risk yöneticileri gıdalardaki ve gıda ile temas eden materyallerdeki alüminyum konusunda bilgilendirilecektirler.

AFC Paneli Başkanı Dr Sue Barlow, "Bu görüş uygun bir zamanda yayınlamıştır, çünkü gıdalardaki alüminyuma maruz kalmanın kaynakları hakkında daha fazla veriye ihtiyaç duyulduğunun altı çizilmektedir. Böylelikle, TWI değerlerinin üzerinde maruz kalmaların önüne geçilebilecektir." şeklinde görüş ile ilgili yorumlarını dile getirmiştir.

Hollanda, Fransa, İngiltere ve İsveç gibi pek çok Avrupa ülkesince alüminyuma maruz kalma miktarları çeşitli çalışmalarla belirlenmiştir. Panel, diyet yolu ile maruz kalmaların miktarlarının çeşitlilik gösterdiğini bulmuştur. Yetişkinler için bir haftada ortalama 0,2 ile 1,5 mg/kg arasında değişen alım miktarları söz konusudur. Çocuklar ve gençlerde ise 0,7 ile 2,3 mg/kg arasında değişen miktarlar gözlenmektedir.

Komisyon, Panel'den değişik gruplar için detaylı maruz kalma haritaları çıkarması ricasında bulunmuştur. Ancak, diyet çalışmaları ve kullanılan analitik yöntemlere bağlı olarak, gıdalardan kaynaklanan toplam maruz kalmalar ve gıda katkı maddeleri, folyolar, konteynırlar gibi alüminyum içeren çeşitli kaynakların katkılarını hesaplamak mümkün olabilmektedir.
 
Panel, alüminyumun vücuttaki sürekliliğine bağlı olarak, günlük tolere edilebilir alım miktarlarının hesaplanmasından ziyade, TWI değerinin hesaplanmasının daha uygun olacağını söylemiştir.

Panel, hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalardan elde edilen verileri üzerinde çalışmıştır. Aynı zamanda eldeki çalışmaların bir takım sınırlamaları olduğunu dile getirmiş ve alüminyum içeren gıda katkı maddeleri üzerinde çok az spesifik çalışmanın olduğunu belirtmiştir.

Alüminyum diyaliz tedavisi gören hastalarda nörotoksik etki göstermektedir ve bu yolla kronik olarak yüksek miktarlarda maruz kalmalar söz konusu olmaktadır. Aynı zamanda alüminyum ile Alzheimer hastalıkları ilişkilendirilmekte ancak eldeki bilimsel verilerle Panel, gıdalardaki alüminyuma maruz kalma ile Alzheimer hastalığı arasında bir ilişki olmadığını söylemektedir.

Kaynak
http://www.efsa.eu.int/EFSA/efsa_locale-1178620753812_1211902004106.htm

Geri